Hani bazen bir an vardır böyle, her şey tam anlamıyla iyidir o an, ama fark edersin ki o anı özleyeceksin.

Size hiç oldu mu? Bana çok oldu öyle.

Her şeyin iyi olduğu bir anda, o anı özleyeceğini fark ettiğinde bir sızı düşer içine, işte öyle bir şey.

Geceye sığınırım çoğu zaman ama gölgelere sığmam, sığınmam. Karanlık veya aydınlık fark etmez, birikir içimde o an’lar.

Anı yaşamak, andan keyif almak aslında kovaladığım esas mesele bu; anlar, anı ve iz.

Sıcak bir yaz günü Fırat Nehri’ne karşı, salkım söğüt altında; çay tam sıcaklığında, şekeri tam kıvamında, toprak kokusu ve nem tam kararında… Bir an.

Gün batımında Kordon Boyu’nda, nemin az olduğu bir vakitte bir dost ile yürüyüş ve iyi bir dondurma ile mola serinliği.

Eminönü’nde vapurdan indiğinde aldığın iyot kokusu ile karışan ızgara balık kokusuyla bir balık ekmek…

Anlar kadar, anları yaşayacağın insanlar.

An’ı ve anıları, iyi an ve anıları biriktirmek; doğru insanlara değer vermekten ve değer görmekten geçiyor aslında.

Bir iki dost ile parasızken yapılan, ekmek arasında domates, otlu peynir dürümü o an en güzel yemeklerden daha lezzetlidir. Tadı, kokusu, ambiyansı ile kalır zihinde.

Ama iyi bildiğiniz bir kötü ile yaşadığınız iyi bir anı, o insanın insan olmadığını anladığınız anda, yakıcı bir bomboş zaman dilimine döner.

Yolculukların en güzel kısmı an’lar biriktirmektir.

Uzun bir yolculuk sonrası ufukta gözüken mavilikler, denize yakın kıyıda yaşarken tren ile arasından geçilen dağlar, tepeler, uçaktan kadim bir şehri izlemek… Paha biçilmez an’lar.

An’lar iyisi ile kötüsü ile geçiyor, birikiyor.

Eski bir VHS kaset, bazen sararmış bir fotoğraf, berbat kalitesiz bir VGA telefon kamerasında kalan kısa bir an, değerli bir hazineye dönüşebiliyor; bu dünyadan ansızın çekip gidenlere ait ise…

Bazen de olur ya böyle; kocaman bir sofra, herkes mutlu ve sadece o anı paylaşıyor. Önü arkası, bugünü yarını, parası pulu, statüsü mevzu bahis değil. Enerjiler tam uyumlu.

Ve ne yaparsan yap, bir daha geri gelmeyecek ve bir araya gelemeyecek o insanlarla efsaneleşen anılar…

O an hiçbir şey önemli değildir. Bunu bir gün düşüneceğin dahi aklına gelmez.

Yıllar sonra o an’a dalıp gitmek…

İyi insan olmalı, iyi an, iyi anılar biriktirilmeli zihinde ve zihinlerde.

Bugünün canlısı, yarın toprağın sermayesi.

Velhasıl, iyi insan olun ki İmam’ın arkasında saf tutarken bizi yalan söylemeye mahkûm etmeyin.

İyi an’ın iyi anılın…

REKLAM / TANITIM