Müslüm Kıyıçkan’ın Kaleminden: “Sınır”
İnsanın akıl melekesi ve düşünce sistemine sahip olması, onu hayvanlardan ayıran ince çizgidir. Ama her insanın içinde bir hayvan ruhu ...
devamı...İnsanın akıl melekesi ve düşünce sistemine sahip olması, onu hayvanlardan ayıran ince çizgidir. Ama her insanın içinde bir hayvan ruhu ...
devamı...Sen en son ne zaman sen oldun? Ben, ne zaman ben olduğumun farkındayım. Peki sen en son ne zaman sen ...
devamı...İnsanın vicdanına sırt dönmeden, kalenin içinden bakan askeri susturmadan kendi sesini duyabildiği terapi, kendine verebileceği en dürüst destektir. Buna delilik ...
devamı...Kışa yakın bir bahardayız her anlamda. Belki de bu son bahar. Bilemeyiz. Ama renklerin daha çok açığa çıktığı, daha derinden ...
devamı...Aslında arıyorum kendime beni sürekli. Bende ne ben beni bulabildim, ne de kendim buldu beni bende. Bu cümlenin bir açıklaması ...
devamı...İnsan diyorum, kontrolü altında tutamadığı hiçbir olasılığı sevmez bence. Her şey net olmalı, gözünün önünde. Herkes öyle der, değil mi? ...
devamı...“Hayat hatırattır, unutursan ölürsün.” diye bir cümle duymuştum bir yerlerde, anımsıyorum. Hayat hatıradır. Biriktire biriktire gidersin hatıraları. Boşluğa bakacak, bir ...
devamı...Sonbaharın ilk günleri… Geziniyorum. Yakında dallarından inip yaprak mezarlığına dönecek bitki örtüsünün üzerinde, yaprak cesetleri arasında. Gönlümü de gezdiriyorum; yüreğimde, ...
devamı...Bana seni gerek seni, diyordu Yunus Emre. Nereden geldi aklıma, bilmiyorum. Çocukken pazar sabahları izlediğim çizgi filmler geldi. Gocuğum, çizmem, ...
devamı...Sesin ne kadar uzağa gittiği değil, geride bıraktığında ne söylediği önemli. Metalik seslerin verdiği deformasyonu başka bir sesle onarmaya çalışırken ...
devamı...