Müslüm Kıyıçkan’ın Kaleminden: “Akdeniz”
Serin bir Akdeniz gecesinde, demode bir bahçe lambasının körelen ışığı altında silüetlere bakarak düşünüyorum; neyi düşündüğümü de pek bilmeden. Dikenleri ...
devamı...Serin bir Akdeniz gecesinde, demode bir bahçe lambasının körelen ışığı altında silüetlere bakarak düşünüyorum; neyi düşündüğümü de pek bilmeden. Dikenleri ...
devamı...Küçük mutluluklar ve anlık keyifler, bazen de rezillikler hayata renkler ekler bence. Mesai bitmiş, çıkmışsın; gün batımına doğru motosiklet sürmek, ...
devamı...Var mıydı bilmiyorum. Yok muydu, onu da bilmiyorum ama… Belki de farkına varılan bir yıldız kayması gibiydi. Kafamızı çevirene kadar ...
devamı...Ben siyasetteki kısır tartışmaları, gündelik polemikleri ya da hayatın bitmek bilmeyen zorluklarını uzun uzun yorumlamaktansa, hep insanı anlatmayı tercih ettim. ...
devamı...İnsanların ortak akılla aynı çerçeveden bakabildiği tek noktanın çoğu zaman aynı yolda yürümeleri olduğunu düşünürüz. Peki bunu gerçekten hangi değer ...
devamı...Eğer hayatımın tüm renklerine sahip olsaydın bu neye benzerdi? Hayatım yine bir tuval gibidir; renklerin canlı mı yoksa solgun mu ...
devamı...Hayatta attığımız her adım üç temel değerle şekillenir: Vicdanımız, aklımız ve mesleğimiz. Akıl bize doğruyu analiz etmeyi öğretir, meslek bilgi ...
devamı...“Uyuyalım” diyor üstad… Hiçbir şey olmazsa elbette sabah olur. Gecenin insana verdiği rehavet ve bugünün ağırlığı, yarının ilk ışığına sığınır. ...
devamı..."Güven ruh gibidir, terk ettiği bedene asla dönmez." Bir boşluk hissi… Ardından rüzgârın tatlı esintisi geliyor; sanki bir ses "vakit ...
devamı...Sevmediği her şey insana yüktür. Her kusuru gözüne ve gönlüne batar. Direksiyondayım. Kıvrıla kıvrıla giden yolda, arabanın egzoz sesiyle silindir ...
devamı...