Bana seni gerek seni, diyordu Yunus Emre. Nereden geldi aklıma, bilmiyorum. Çocukken pazar sabahları izlediğim çizgi filmler geldi. Gocuğum, çizmem,...

Sesin ne kadar uzağa gittiği değil, geride bıraktığında ne söylediği önemli. Metalik seslerin verdiği deformasyonu başka bir sesle onarmaya çalışırken...

Bir zamandayız yine — bağlantılar sıkı, uykular zayıf, düşünceler çok, olasılıklar fazla. Zihnimde bir formül geçiyor: “Geçmiş × şimdiki zaman...

Evet, olasılıklar çok fazla gözükebilir; ama insanın aklı hep olduramadıklarında kalır. Matematik yalan söylemez hiçbir zaman. Ülkemizin büyük çoğunluğu matematiği...

Hani bazen bir an vardır böyle, her şey tam anlamıyla iyidir o an, ama fark edersin ki o anı özleyeceksin....

Edip Cansever’in dizeleri geliyor aklıma: “Gömdüm hepsini, geliyorum… Bütün ölülerimi gömdüm, geliyorum.” Peki ya sonuç, sonuç ya? Biz sizi tanımaz...

Serin bir Akdeniz gecesinde, demode bir bahçe lambasının körelen ışığı altında silüetlere bakarak düşünüyorum; neyi düşündüğümü de pek bilmeden. Dikenleri...

Küçük mutluluklar ve anlık keyifler, bazen de rezillikler hayata renkler ekler bence. Mesai bitmiş, çıkmışsın; gün batımına doğru motosiklet sürmek,...

Aslında gecenin karanlığı dışarıdan bir kamuflaj olurken, bir yandan da yaranın kabuğunun düştüğü vakitlerdir. Her sabah yeni güne merhaba derken...

Var mıydı bilmiyorum. Yok muydu, onu da bilmiyorum ama… Belki de farkına varılan bir yıldız kayması gibiydi. Kafamızı çevirene kadar...